| تبليغات | X |
 |
 |
|
| hamenamardan |
|
وقتی که رفتی بی کسی را تازه فهمیدم با رفتنت دلواپسی را تازه فهمیدم بغضی غریب از جنس باران در گلویم ماند ابری سترون قله های عشق را پوشاند باد خزان پیچید و دست یاس پر پر شد من ماندم و یک آسمان فانوس دلتنگی |
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و یکم آبان 1384ساعت 17:40 توسط تنهاترین |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
دوستت دارم را با ط می نویسم بگذار دیگران هم از طنابش بالا بیایند
|
| نوشته های پیشین |
|
آذر 1386 تیر 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 |
| پیوندها |
|
عاشقانه ها از غصه لبریز نقطه سر خط فریادی در سکوت mather مادر |
|
RSS
|